Om te huilen

vrijdag 12 oktober 2012

Wat een treurnis en wat heb ik slecht geslapen. Krijg je als invaller bij het zesde zo maar een glansrol toebedeeld en maak je er een regelrechte puinhoop van.ย Dat ging zo. Bij de stand 3-4 in ons voordeel was ik met de laatste partij bezig in een overweldigende stelling en met meer bedenktijd dan mijn tegenstander. Teamleider Peter Zoetemeijer die zich zo intensief op de eerste competitiewedstrijd had voorbereid dat hij daardoor nog maar net op tijd in Wijk aan Zee was gearriveerd, meldde mij dat een remise voldoende was voor de teamoverwinning.

En ja hoor, eerst sloeg ik een remiseaanbod af, vervolgens raakte ik de weg kwijt, kwam in tijdnood en ging uiteindelijk in blinde paniek door mijn vlag. De verbijstering bij mijn teamgenoten maakte het allemaal nog erger. En het was voor ons zo mooi begonnen. Louis Bongenaar overspeelde zijn tegenstander al in de opening en maakte het karwei razendsnel af. Ook Hans Spanjersberg kwam riant uit de opening, maar kreeg te maken met taai weerwerk. In alle rust bleef hij trekken en duwen tot zijn opponent toch vrij geruisloos ten onder ging. Ook op de overige borden leek het op rolletjes te lopen. Ger Dekker had het hoorbaar erg gezellig met zijn tegenstander en offerde blij een stukoffer. Dat verhoogde de spelvreugde bij zijn opponent, want het offer werd snel weerlegd. Toch werd tot ongeveer de laatste pion in al die gezelligheid doorgespeeld. Daarmee werd het bij een stand 1-2 weer een echte wedstrijd, hoewel onze vooruitzichten goed bleven. Frits Welling had duidelijk voordeel en bij nieuwkomer Richard Breurkes (hartelijk welkom!), Peter Zoetemeijer en Ton Deutekom was nog alles mogelijk. Frits werd allengs roder en roder, maar haalde niettemin gedecideerd zijn punt binnen. Ton zag echter het beruchte paardvorkje over het hoofd en verhoogde met zijn nul ongewild toch weer de spanning: 2-3. De opluchting kwam toen Peter uiteindelijk wist te winnen, want hoewel Richard Breurkes na manmoedige strijd het hoofd moest buigen, zou de andere Richard -ik dus- de welverdiende overwinning voor het zesde wel binnen halen. Mooi niet! Het werd een treurig gelijkspel en ik ga nooit meer naar Wijk aan Zee. Het is een plek des onheils. De conclusie moge duidelijk zijn: zo kan het niet langer, wil het zesde zijn kampioensaspiraties waarmaken. Ik zou de teamleider dringend willen adviseren zijn selectiebeleid bij te stellen.
0
  1. Paul Tuijp avatar
    Paul Tuijp

    Ai, ai, remise geweigerd bij een 3-4 voorsprong? Dat kan reden zijn voor royement. Het is dat je zo’n aardige kerel bent!

  2. Evert Scholten avatar
    Evert Scholten

    Selectiebeleid bijstellen, inderdaad. Richard zou een vaste waarde moeten zijn. Bij zo’n stand remise afwijzen getuigt van zelfbewustzijn en innerlijke klasse, een club met ambities kan zich daar aan spiegelen. Achteraf jezelf ook nog verantwoordelijk stellen voor het gelijkspel van een team van 8 spelers, misschien meteen maar aanvoerder?

  3. Ger Dekker avatar
    Ger Dekker

    Met hoorbaar plezier heb dit verslag en koninklijke boetedoening gelezen. King Richard, blijf!

  4. Peter Zoetemeijer avatar
    Peter Zoetemeijer

    Het selectie beleid wordt hierdoor niet bijgesteld, ok

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *