Teamleider neemt verantwoordelijkheid maar kan niet schaken

VAS KB – HWP Haarlem KB (2½-1½)
woensdag 8 april 2026

HWP Haarlem is er niet in geslaagd om voor het tweede achtereenvolgende jaar de landelijke bekerfinale te halen. In de regionale finale tegen VAS uit Amsterdam deed een totaal incompetente teamleider het bekerteam dubbel de das om.

Eerst plande hij de wedstrijd al op de enige dinsdag waarop vast teamlid Roel Donker uiteindelijk niet bleek te kunnen. Dat was nog tot daar aan toe geweest, als hij vervolgens niet de hoogmoed had gehad om te menen zélf het gat te moeten opvullen, en niet, om maar iemand te noemen, Sicco Polders. Het resultaat was al even voorspelbaar als gekmakend: de prutser liet natuurlijk de beslissende nederlaag aantekenen.

De bemoedigende woorden die zo’n flapdrol na afloop dan van clubgenoten krijgt, zijn op zich zeer sympathiek en ongetwijfeld goed bedoeld. Maar alsjeblieft, kunnen we misschien een keer ophouden met dit schijnheilige gedoe?
“Je hebt dapper gestreden!”
“Je tegenstander was ook geen koekenbakker!”
“Ik sta versteld van hoe snel jij altijd dingen ziet!”
“Je blijft een geweldige speler!”
“Je had de partij heel mooi opgezet!”
“In vergelijking met anderen ben je ongelooflijk goed!”

Enzovoorts en zo verder.

Wat zeggen we als Femke Bol straks tegen de 50 is, leeft op een dieet van kroketten en kaassoufflés en de 400 meter niet meer binnen de minuut loopt – en Femke nota bene zelf de eerste is om toe te geven dat het beste er nu toch echt wel van af is?
“Je hield het nog heel lang vol”?
“De eerste 200 meter lag je nog voor op Rafael van der Vaart (en die is pas 68)”?
“Je had je race netjes opgebouwd hoor”?
“Gave schoenen!”?
“Maarten van Rossem deed laatst drie dagen over 400 meter”?
“Ik droom nog steeds over die inhaalrace op de Spelen van Parijs”?

Nee, dan zeggen we, als we tenminste vriendelijk willen zijn: “Nou Femke, als je het zelf heel belangrijk vindt, moet je misschien wat gezonder gaan eten en wat meer gaan trainen. Wie weet zit een rondje onder de 65 seconden er dan nog in. Maar die Spelen van 2052 moet je wel uit je hoofd zetten.”

Eigenlijk bedoelen we: “Allemachtig, dit was echt niet om áán te zien, verlos dit mens in vredesnaam een keer uit haar lijden.”

“Ik sta versteld van hoe snel jij dingen ziet.” Yeah right:

Iedere beginner met de aspiratie om een rating van vier cijfers te halen, speelt hier 20.Dc2. Zwart staat machteloos tegen de dreiging van Lxf6 en Dxh7 en kan gevoeglijk opgeven. Nee hoor, we spelen 20.Lxf6, een zet die niet eens voorkomt tussen de eerste 20 (!) suggesties van Stockfish.

En dan nog, omdat zwart – vanavond ook geen Usain Bolt zullen we maar zeggen – de opening zo belabberd heeft aangepakt, verschijnt een stelling waarin wit oppermachtig is vanwege een dominant paard, een dominante loper en een dominante dame.

Je bent al een minkukel als je op Meesterklasse-niveau een dergelijke stelling niet weet te verzilveren. Dat het op een mindere dag een keer remise wordt, soit. Maar je moet wel echt een enorme lapzwans zijn om dit te verliezen, want dat kán eigenlijk helemaal niet.

Nou ja, wel dus, als je hier de hele boel al verprutst hebt en de bui natuurlijk alweer ziet hangen, want welke bokkenlul speelt hier nu als een kip zonder kop 48.gxf5, om er na dubbele torenruil en b4-b3 achter te komen dat hij straal verloren staat, terwijl er na 48.cxb4 helemaal niks aan de hand was geweest?

Wat een onvoorstelbare idioot.

Laat die man stukjes schrijven, laat hem een app bouwen of inschrijfformulieren voor het HWP Inholland Weekendtoernooi knutselen, maar in godsnaam, stel hem nooit, maar dan ook helemaal nooit meer op in een belangrijke wedstrijd voor de club.

Enfin.

We zouden aan deze volslagen onbenul en zijn wanstaltige optreden geen woorden hebben vuilgemaakt als er op de borden naast hem geen prachtige dingen gebeurden. Dit stuk had dan ook eigenlijk een betere kop verdiend:

Briljantie van Rik niet beloond

Maar eerst naar bord 2, want de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat VAS’er Marc Ghannoum hier een meesterwerk afleverde tegen onze arme, vanavond althans, Chenwu. Normaal gesproken moeten de lezers de verliespartijen maar opzoeken op de website van de tegenstander, maar we moeten toegeven dat deze partij de moeite waard was.

De ellende begint hier als de witspeler met 11.e6! Lxe6 12.Txe6 een positioneel kwaliteitsoffer plaatst. Dat is meer dan gerechtvaardigd omdat zwarts stukken voorlopig opgehokt staan op de onderste rij. Helemaal fraai wordt het als wit er hier:

met 18.Pa4!! nog een stuk tegenaan gooit. Na 18…bxa4 19.Dxa4+ Pc6 20.Lf4

staat zwart een toren achter, maar machteloos tegen de witte aanval. Uiteindelijk werd de zwarte koning opgejaagd als Femke Bol in haar beste jaren, en met een bord vol zware stukken mat gezet op h4. Uit piëteit met Chenwu laten we dat diagrammetje op deze plek toch maar achterwege.

Dat was genieten voor de mensen die houden van ‘van dik hout zaagt men planken’. Veel fijnbesnaarder ging het eraan toe bij Rik, die GM Charbonneau trof, gezegend met een eerbiedwaardige rating van 2514. Maakte Rik vorige week al GM Beerdsen het leven zuur, nu volbracht hij een fantastisch kunstwerk met een eeuwige penning.

We beginnen vast hier:

want het gespeelde 13…b6 wordt door de engines aangemerkt als kleine onnauwkeurigheid, en we zien straks dat veld c6, dat hier wordt losgelaten, een cruciale rol gaat spelen.

De echte schermutselingen beginnen hier:

Wit heeft bezit genomen van de c-lijn en zwart heeft zojuist geprobeerd die te plomberen met 22…Pc3. Rik pareert dat met 23.Dxd4! Pxb5 24.Dxd7 Txd7(?)

Hier had zwart op gerekend: zowel b3 als a3 hangen en ook dreigt zwart veld d4 weer in handen te nemen. Echter: 25.Lc6 Te7 26.Pc5!!

Een schitterende Zwischenzug waardoor zwart óf zijn structuur moet vernachelen (met 26…bxc5), óf (te) grote druk op de c-lijn moet toestaan (na 26…Pd4 27.Pxe6! Pxe6 28.Ld5), óf de bluf van RekenRikkie moet testen met het gespeelde 26…Pxa3. Nu volgde echter 27.Pxe6 Pxc2 28.Txc2 Txe6 29.Ld5

Wat heeft ons dit nu opgeleverd? Ok, we gaan een kwaliteit terugwinnen maar dan staan we nog steeds een pion achter. Als we echter een volle toren terugwinnen, staan we een stuk voor. Dat moet zwart dus voorkomen: 29…Kf7 30.Tc6 Te8 31.e4!

Fantastisch. Met wits laatste zet voorkomt hij dat zwart …f5 en Kf6 kan spelen, waarmee de penning wordt opgeheven. Zwart dreigt dat opnieuw met 31…g6 maar wit voorkomt dat opnieuw met 32.g4.

Let op dat zwart ook geen witte pion op f5 mag toestaan, dus niet alleen is …f5 geen optie; als zwart niks doet, speelt wit f4 en f5. 32…g5 is dus noodzakelijk. Maar kijk dan eens naar de stelling.

Zwart kan zich op geen enkele manier onttrekken aan de penning van de toren op e6, zonder deze volledig te verliezen. Maar als zwart niets doet, speelt wit Kg2, gevolgd door f4; dat dreigt f5 en die moet dus geslagen worden, maar dan komt Kf3, Kxf4 en Kf5 en gaat alsnog de volle toren verloren.

Zwart heeft dus alleen zijn vrije a- en b-pion om mee te bewegen, maar die vormen geen bedreiging dankzij de oppermachtige loper, en de koning kan er makkelijk naartoe lopen.

Dankzij een zeer professionele remise met zwart van Tim tegen Tex de Wit – Tim kwam vanuit een opening waar secuur spel vereist is nergens in de problemen – was deze schoonheid van een schaakpartij, de Parel van de Sociëteit, normaal gesproken genoeg geweest voor de overwinning, wat zou hebben betekend dat we de finale hadden gewonnen, eeuwige roem zou ons deel zijn, onze bescheiden club zou zich weer in de schijnwerpers hebben gezet met opnieuw een optreden in de landelijke bekerfinale, en nooit eerder waren de kansen om te winnen zo groot, want de grootste concurrenten waren al uitgeschakeld, er was met andere woorden sprake van een unieke gelegenheid om een prachtige prijs te veroveren, een historische prestatie die onze club verder zou doen opstuwen in de vaart der volkeren, want de langetermijngevolgen van een dergelijk wapenfeit mogen niet onderschat worden, van heinde en verre zouden alle schakers bij Het Witte Paard uit Haarlem willen schaken, en nergens anders, maar helaas, dit alles werd, zoals reeds beschreven, volstrekt onnodig tenietgedaan door een onvoorstelbare oelewapper aan wie we nu wel meer dan genoeg woorden hebben gewijd.

Gedetailleerde uitslagen

VAS KB (2367)2½ – 1½HWP Haarlem KB (2279)
GM Pascal Charbonneau (2514)♞ 0-1 ♘Rik van Rootselaar (2260)
FM Marc Ghannoum (2330)♘ 1-0 ♞FM Chenwu Zhu (2340)
Rafael Goudriaan (2298)♞ 1-0 ♘FM Bart Gijswijt (2308)
FM Tex de Wit (2324)♘ ½-½ ♞FM Tim Mazajchik (2207)
Bart Gijswijt avatar

2 reacties op “Teamleider neemt verantwoordelijkheid maar kan niet schaken”

  1. Richard Fritschy avatar
    Richard Fritschy

    De partij van Bart is kennelijk niet geheel naar tevredenheid verlopen, maar resulteert wel in een alleszins overtuigende zelfkastijding.

  2. Harry Lips avatar
    Harry Lips

    Lees ook het humoristische en accurate verslag (in het Engels, gelukkig niet in het Frans) van Marc Ghannoum op de VAS-site: https://www.vas1822.nl/knsb/knsb-gouden-beker-say-my-name/

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *