Vorig seizoen behaalde het bekerteam van ons sterrenensemble een verdienstelijke derde plek op de landelijke finaledag. Dit seizoen is het doel om die prestatie minstens te evenaren. De eerste ronde waren we vrij, maar in ronde twee moest er wel ‘even’ van gewonnen worden van De Amstel – een verdienstelijke derdeklasser tegenwoordig.
Dus togen Chenwu, Chris, Roel en Tim in alfabetische volgorde op een regenachtige woensdagavond naar Uithoorn. Chris had ons op de heenweg nog vermaakt met allerhande verhalen over opgroeien in die regio, welke schakers er daar nog speelden en hoe hij die had verslagen. Roel en Tim hadden een avond eerder nog succesvol geoefend met het speeltempo op de clubavond. Chenwu was niet helemaal fit, maar zoals een interim-teamleider betaamt begon Tim meteen met Om-denken: als je niet fit bent, kun je toch weinig anders dan achter een bord zitten, en ga je dus dieper concentreren, met betere schaakprestaties tot gevolg. Dit werd zonder een spier te vertrekken beaamd door de andere teamgenoten, waardoor Chenwu wist wat er van hem verwacht werd.
De wedstrijd zelf ging zoals dit soort wedstrijden zo vaak gaan. Dynamische stellingen, droge eindspelletjes, pionnetje achter: het lijkt alle kanten op te kunnen. Maar in het vierde uur komt het ratingoverwicht toch tot uiting – zoals wij dat zelf dit seizoen hebben gemerkt in de Meesterklasse.
Tim was als eerste klaar. Naar eigen zeggen stelde hij zijn tegenstander voor veel te weinig vragen, waardoor een gelijk opgaande partij lang in evenwicht bleef. Toen Tim eindelijk een kans kreeg op meer, vanwege de eerste fout van zijn tegenstander, kwam die zet gepaard met een remiseaanbod. Tim had te weinig tijd om te overzien dat hij nu ineens goed stond en was eigenlijk al lang blij met remise. Wellicht had zijn tegenstander op tijd moeten doorspelen, en leidt Tims kersverse FM-titel nu al tot iets te veel respect.
Chenwu kwam daarna de analysezaal binnenlopen met een goede overwinning op zak. Zijn tegenstander had wat druk met wit, maar toen hij een pionnetje meesnoepte werd de dynamische compensatie daarna te veel. Chenwu speelde het sterk uit – moet je nagaan hoe hij zaterdag zal toeslaan als hij wel weer volledig fit is.
Roel kreeg al vroeg in de partij een voordeel dat hij verzilverde met kwaliteitswinst. In de auto op de terugweg ging het een tijdje over deze partij. Als chauffeur kon ik me niet echt concentreren op de discussie, maar wel weet ik nog de slotconclusie: misschien had Roel de kwaliteit niet moeten pakken en gewoon lekker blijven staan. Net als in de partij van Chenwu blijkt dus: de druk erop houden is beter dan ineens materialistisch worden. Maar net als zijn favoriete voetbalclub Roma wist Roel vanuit een sierlijk catenaccio door te counteren in de laatste fases van de strijd en toch gewoon het punt binnen te halen.
Chris had op z’n Chris een eindspel bereikt waarin volgens de neutrale toeschouwer eigenlijk niemand meer een zet kon doen. Met enkele pirouettes waar zelfs Andrea Pirlo in zijn beste tijd jaloers op zou zijn, wist hij de koning en de loper van de tegenstander in een verkeerd driehoekje te draaien en de winst binnen te halen. Ook deze partij werd in de auto nabesproken. Termen als ‘studie-achtig’, ‘loper-pat’, ‘enkele diagonaal’ vielen veelvuldig.
Een nachtelijke terugrit en een korte nacht later kunnen we tevreden vaststellen dat we de tweede ronde goed zijn doorgekomen. De confrontatie met onze aartsvrienden van Bloemendaal lonkt!
Gedetailleerde uitslagen
| De Amstel KB (1994) | 0½ – 3½ | HWP Haarlem KB (2248) |
|---|---|---|
| Theo Hendriks (2052) | ♞ 0-1 ♘ |  FM Chenwu Zhu (2317) |
| Rik Konst (1998) | ♘ 0-1 ♞ |  CM Christopher Brookes (2224) |
| Wim Eveleens (1984) | ♞ 0-1 ♘ |  CM Roel Donker (2256) |
| Patrick van Lommel (1941) | ♘ ½-½ ♞ |  FM Tim Mazajchik (2195) |
Geef een reactie