HWP K3 speelt gelijk in hindernisschaakwedstrijd

Adrie Pancras | |   HWP KNSB 3 |   1 reactie

Op zaterdag 18 september 2021 toog HWP K3 naar het verre Haarlem Noord om aldaar in het Denksportcentrum de strijd aan te gaan tegen Het Spaarne 1.

Terwijl overal in de horeca de geldende regels aan de laars worden gelapt, was in het Denksportcentrum nog sprake van een streng regime. Pijltjes wezen uit hoe de looproute was. Een toiletbezoekje kostte een rondwandeling door het hele Denksportcentrum. Bij de bar/analyseruimte was een staverbod, waarbij het barpersoneel regelmatig in moest grijpen. In de grote zaal speelden zeker 30 dammers hun dampotje waarbij de spelers gescheiden werden door spatschermen. Het zou toch niet.

In de kleine zaal trof ik niet alleen Joost Jansen (wedstrijdleider van de dag) aan. Er stonden in deze ruimte zestien tafeltjes waarvan acht met schaakbord, klok en stukken en met op ieder tafeltje een dubbel spatscherm dat kruiselings op de tafel was aangebracht. Hierdoor werd de tafel verdeeld in vier driehoeken. Bert Bergshoeff vertelde dat dit de bridgecoronatafels waren en dat hij nog geprobeerd heeft om de spatschermen los te maken.

We verwelkomden de spelers en in het bijzonder de nieuwe leden: Michael Kubbenga (vroeger Het Oosten en daarna Voorschoten maar nu weer in Haarlem beland) en Pieter Jan Morssink (oud-clubkampioen HWP en voor de KNSB terug op het oude nest). Een andere nieuweling – Berend van Maassen (voorheen WijkerToren) - wenste ons per mail uit een zonnig Duitsland veel succes. Dat is je ware teamspirit.

We bleken zelf te moeten noteren. Dat waren we tijdens het online schaak verleerd en gelukkig legde Joost Jansen de aloude regels uit: het speeltempo en bovenal mobieltjes uit.

De handen werden niet geschud en de klokken werden aangezet, waarvan de bediening wat lastig was. Je hand moest onder het spatbord door. Het zetten van een stuk ging wel maar je moest niet te ver naar voren zetten, dat ging lastig. Verschillende malen werden stukken omgegooid; gelukkig werd de wedstrijd in een gemoedelijke sfeer gehouden.

Drankjes zette je bij voorkeur in de rechterdriehoek. Ging een kopje koffie makkelijk onder het spatscherm door, pogingen om een glas spa rood onder het spatscherm door te pakken, faalden. Ondertussen vermaakte Joost Jansen zich met het HWP-jaarboek.

Koos stond lekker tegen Frans Arp, dacht dat hij een punt ging scoren maar overzag een kleinigheid op de onderste lijn. Gelijk kreeg Bart een remise-aanbod maar dat werd na kort overleg afgewezen. Anderhalf uur later moest Bart toch in remise berusten.

Frank Homburg, net terug van een wandeling van zeven maanden naar Portugal, speelde tegen Leo Littel. De handen werden na zo een twee uur spelen niet geschud, dan wel werd er tot remise besloten.

Kijkend naar de partij van Sjoerd meende ik even twee witte lopers op witte velden te zien staan en daarbij stond Sjoerd een dame achter. De weerspiegeling van het spatscherm veroorzaakte dit effect. Na een lastige strijd waarbij Sjoerd snel speelde en Mesman langzaam tot zetten kwam kon Sjoerd dames ruilen en besliste zijn pionnenmeerderheid de partij.

De teamleider speelde tegen oud-jeugdlid Yashin van Kesteren een – naar eigen zeggen – lelijke opening. Hij vreesde in een miniatuurtje te worden ingepakt maar nadat Yashin een pion gewonnen had, kon de teamleider zijn stelling openen en kwam zowaar beter te staan. Met beide koningen slecht verdedigd werd het een ingewikkelde strijd waar Yashin als winnaar uit kwam. Ineens liep Michael Kubbenga in de analyseruimte. Hij had de lastige taak gekregen om Colleen Otten op het eerste bord te bedwingen. Michael bleek gewonnen te hebben en dat is als Ajax-speler bij je debuut meteen scoren: geweldig. Schrijver dezes heeft helaas weinig van de partij meegekregen.

De andere debutant – Pieter Jan – had in een vrij overzichtelijke stelling een pion minder maar zijn stukken stonden actiever. Het werd remise. Een mooie hernieuwde kennismaking met Pieter Jan.

Allard moest bij een 3 1/2 – 3 1/2 tussenstand proberen twee wedstrijdpunten veilig te stellen. Hij kwam een heel eind tegen Aad de Bruijn. Met drie tegen twee pionnen en beiden een toren en loper (ongelijke kleur) sneed hij wits koning voorbeeldig af. Manoeuvreerde zijn eigen koning naar een veilig veld (zo leek het) en maakte aanstalten om nog een pionnetje te snoepen. Zover kwam het niet. Beide spelers speelden op de 30 seconden increment en die druk werd Allard teveel, gaf hij na de partij aan. Hij verloor zelf een pion en niet veel later werd de partij remise gegeven.

4-4: een mooie uitslag maar er had voor beide teams meer ingezeten.

Op 9 oktober 2021 spelen we thuis in het Denksportcentrum. De spatschermen en routes zullen dan verdwenen zijn, maar spelers zullen dan – naar het zich laat aanzien – een coronapas en identificatie moeten tonen om het gebouw in te mogen.

Plaats nieuwe reactie

Reacties (1)