Voldoening voor HWP K3?

Adrie Pancras | |   HWP KNSB 3 |   1 reactie

Op zaterdag 9 februari 2019 speelde HWP K3 weer eens in het Denksportcentrum aan het Spaarne. De tegenstander was een zwak opgekomen VAS K3, dat stevig afgestraft werd (6½-1½). Maar was er ook voldoening voor de spelers van HWP K3?

Laatst speelde ik een snelschaakpotje tegen een collega. Langzamerhand kreeg ik een steeds betere positie toen mijn collega plots zijn dame weggaf. Dat partijtje gaf mij geen voldoening. Nee, ik had liever gewonnen door mijn plan te mogen volgen en op die manier te winnen.

Maar geeft het voldoening wanneer je tegen een zwakke tegenstander moet en je dik wint? Of onderschat je je tegenstander of ben je dan bang te verliezen.

Laten we de partijen eens nader beschouwen.

Sjoerd rommelde met wat stukken en voordat de tegenstander door had wat er gebeurde had deze twee stukken minder. Sjoerd was happy want hij had toch maar mooi het eerste punt gescoord voor HWP K3. Naast hem zat Koos die voor de partij beweerde dat hij ging winnen want hij zat naast Sjoerd en dan win je altijd. Hoofdschuddend verknalde hij zijn stelling. De tegenstander kreeg een heel prettig eindspel dat hij rustig uitschoof. Achteraf bleek Koos tot zijn verbazing op bord 7 tegen de sterkste tegenstander te zitten. En wat zei Sjoerd: “Tuurlijk win je als je naast mij zit, tenzij ik win!”

Frank Homburg speelde een mooie partij. Hij had alle ruimte, won een kwaliteit en op het moment dat een en ander nog niet 100% duidelijk was, ging hij er eens goed voor zitten. Toren op de 7e lijn, tegenstander krijgt een beetje zetdwang. Heerlijke stelling. Bam, tegenstander geeft de loper weg en geeft direct op. Was Frank teleurgesteld dat hij dit cadeautje kreeg? Ik meen van niet want het meeste werk ervoor had hij toch maar mooi gedaan.

Adrie liet zich niet verrassen door de F4-opening van zijn tegenstander. Door actief openingsspel, de dame’s al na tien zetten te ruilen (hè?) en alert te blijven won hij een pionnetje in een prettig-ogende stelling. Een tweede pion volgde en in het eindspel mocht Adrie niet het 3e pionnetje pakken want zijn tegenstander gaf al op.

Arnaud speelde ook al een lekkere partij. In het middenspel was hij heer en meester en met een fraaie combinatie ging de tegenstander midden op het bord mat. Zo hoort het.

Jan debuteerde in de 4e klasse D en dat hebben we geweten. Een fantastisch gevecht waarin Jan aanvankelijk onder druk stond. De knock-out kwam niet en Jan vond een geniaal dame-offer (tegen drie stukken). Door zijn activiteit werd de materiële compensatie uiteindelijk zelfs twee torens en een loper. Voldoende voor de winst zou je zeggen maar helaas tot bijzonder grote en hoorbare opluchting van Jan’s tegenstander bleek de dame nog net eeuwig schaak te kunnen geven.

Paul speelde op bord 1. Hij loste de zwarte openingsproblemen netjes op, kwam beter te staan en won. Helaas kan ik de lezer niet vertellen hoe dat gegaan is. Paul, vul je aan?

Frank Beverdam was als laatste bezig. Iedere keer als ik langs de borden liep en bij bord 8 was aangekomen, zette mijn tegenstander. Daardoor ontging mij de finesse van Frank’s partij. Na afloop van mijn partij toch eens goed naar de stelling van Frank gekeken en dat zag er toch wel heel lelijk uit voor Frank. Zijn witte koning stond opgesloten met allemaal zwarte stukken er omheen. Dan is het ineens uit, want de tegenstander van Frank blundert en Frank noteert een beetje schuldig 1-0. Ach Frank, hoe vaak heb jij dat niet andersom meegemaakt.

En hebben we “voldoening” gekregen ondanks de zwakke tegenstand? Ja natuurlijk. HWP 1, 2 en 3 wonnen. Wat een feest.

 

Reacties (1)


Paul Tuijp
10 februari 2019, 23.32

Mijn tegenstander was half ziek en probeerde met onconventioneel spel mijn opening te weerleggen. Misschien om snel weer naar huis te kunnen...