log in op Mijn Witte Paard

Het Vierde deed weer mee...

...en deed zijn uiterste best, maar het mocht niet baten. Het eerste team van De Vennep was op dreef en liet nauwelijks steken vallen. Zo bleven we met een minimale nederlaag zonder matchpunten en blijft het kampioenschap dit jaar buiten bereik.

Tijdens de eerste fase van de match werden opvallend veel remises overeengekomen. Om te beginnen aan bord 2, waar ik het in mijn hoofd had gehaald op zet 6 een paard te offeren voor twee pionnen en enige ontwikkelingsvoorsprong. Mijn tegenstander bleek deze obscure variant zelf ook met wit te spelen en wist hoe hij zich moest verweren. Gelukkig voor mij durfde hij niet door te pakken en liet hij herhaling van zetten toe, waardoor ik mij opgelucht kon wijden aan het maken van aantekeningen voor dit verslag.

De volgende remise werd genoteerd aan bord 4. Harry voelde zich wat ziekjes en beoordeelde de stelling als gelijkwaardig. Daarna kreeg ook Hendrik-Jan remise aangeboden in een licht nadelige stelling, hetgeen hij graag aannam.

Overleg hierover met onze teamleider was niet eenvoudig, want de arme Koos kreeg het ene aanvalsoffer na het andere te verwerken en had alle aandacht bij zijn eigen partij nodig. Het lukte hem niet om het vege lijf te redden en hij gaf zwaar balend op toen de rook was opgetrokken en hij een toren bleek achter te staan.

Aan bord 1 had Cees het zwaar tegen Marco de Groot, met een rating van 2062 veruit de sterkste Venneper. Ook Cees kreeg een koningsaanval over zich heen en had vooral te kampen met gebrek aan bewegingsruimte (paarden op c8 en d8 zijn een veeg teken als alle stukken nog op het bord staan). Hij redde het niet.

Gelukkig hadden we Kir nog, die wel raad weet met de afruilvariant van de Caro-Kann (ik spreek uit ervaring). Geduldig en het hele bord controlerend bouwde Kir aan zijn koningsaanval. Zijn tegenstander had er geen antwoord op.

Al met al stonden we een vol punt achter met alleen de twee laagste borden nog in de strijd.
Marius maakte een frisse indruk en offerde een vol stuk op h6, waarna hij alle stukken naar voren gooide. Zwart verdedigde zich taai en de omstanders zagen bij Marius de minuten wegtikken, terwijl het bekronende aanvalsplan uitbleef. Gelukkig zag zijn tegenstander geen alternatief voor het herhalen van zetten.

Bleef alleen nog bord 7 over. Richard Vink had zich ziek gemeld en werd aan bord 7 waardig vervangen door Lex van Aalderen, die het op bord 7 met zwart moest opnemen tegen ‘oude rot’ Sipko Schimmel. Lex wist zich in het middenspel een actieve stelling te verwerven, maar er moest nog veel gebeuren. Zijn ervaren tegenstander liet het wijselijk bij kleine afhoudende zetjes.

Lex pakte het slim en doortastend aan met dansende paarden en lastige penningen. Hij had ook aanmerkelijk meer tijd op de klok en ging er eens goed voor zitten. Een paar krachtige zetten beloofden hem een paar centrumpionnen op te leveren, maar toen hij op het punt stond om te oogsten gaf hij pardoes een stuk weg. Zijn tegenstander bood onmiddellijk remise aan, hetgeen de ontgoochelde Lex meteen aannam. Daarmee was ons lot bezegeld.

HWP4 – De Vennep                3,5–4,5
Cees Visser – Marco de Groot        0 - 1
Willem Mook – Harrald Hoegen Dijkhof    0,5-0,5
Koos Stolk – Arie Meruma            0 – 1
Harry van der Peet –    André Duijvesteijn    0,5-0,5
Hendrik-Jan Gabriëls - Herman Lemkes    0,5-0,5
Kir Teo – IzaUac de Vries            1 – 0
Lex van Aalderen – Sipko Schimmel    0,5-0,5
Marius Jaspers – Dirk de Vlieger        0,5-0,5

Reacties

Hendrik-jan Gabriëls (19-12-17 17:24):
Ik was helemaal niet blij met de remise maar teamleider bepaald.
Koos Stolk (17-12-17 16:00):
Mooi verslag Willem.

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren.