Het vijfde haalt uit

Harry Lips | |   HWP 5 | 1

Wat bescheiden zitten ze achter het bord, geheel in de geest van teamleider Sylvain de Ruijter. Maar intussen werd al weer de derde overwinning van dit seizoen geboekt en deze keer zelfs met 6-2 tegen het qua rating gelijkwaardige ZSC/Saende 3.

Sylvain zelf kon er dit keer wegens avondlijk werk niet bij zijn, maar René Schulenberg verving hem prima, zij het niet geheel in Sylvains stijl. Na een zet of 20 stond er een ware heksenketel op het bord. René miste een kleinigheid en raakte wat pionnen, maar niet het hoofd kwijt. De zwartspeler had er minder het oog in en gaf in verloren positie een dame weg.

Daarmee kwam het gelijk, want eerder had Marco Boekhoet op zeer onkarakteristieke manier verloren. Tegen zijn gewoonte kwam Marco goed uit de opening, maar in het middenspel werd hij verrast door een onverwacht f4-f5 van wit. in zijn pogingen om wit te verwarren bij het opzetten van een koningsaanval raakte hij have en goed kwijt.

Daarna stroomden de punten binnen: Patrick van der Oord won een pion in de opening, speelde zijn passieve paard van b1 naar d6 om en won grof materiaal na een blunder van zwart.

Bob Crezee had na de opening alles wat je hartje begeert: loperpaar, ontwikkelingsvoorsprong en een gevaarlijke vrijpion. Het zwarte tegenspel kwam niet van de grond en Bob mocht al snel een stuk incasseren. De rest was geen probleem meer.

Jan van Dorsselaer speelde dezelfde opening als vorige week in de interne. Hij kon zich de zetten echter niet meer herinneren, sloeg (keurig!) niet een bladzijde terug in zijn notatieboekje, maar spendeerde ruim een uur voor het vinden van de goede zetten. Daar slaagde hij wonderwel in, hij won een stuk en de afwikkeling ging vervolgens in bliksemtempo en met veel combinatoir geweld. Uitstekend gespeeld.

Bart de Valk stond minder na de opening, maar hield zich met wat tactische finesses overeind. In het middenspel nam hij het initiatief over en combineerde beter in een stelling met wederzijdse onderste-rij-matgrappen.

Harry van der Peet had het moeilijk met zwart tegen de ouwe rot Peter Roggeveen, de sterkste Zaankanter. In het middenspel kwam Harry goed te staan, won een pion, maar moest wel in de verdediging. Onze man won zowaar nog een pion bij de afwikkeling naar een stelling met dames, torens en ongelijke lopers. Wit behield wel het initiatief, juist in een stelling met ongelijke lopers een gevaarlijk gegeven. Dat Harry met één grafzet mat in drie toeliet, was echter niet nodig.

Lex van Aalderen bepaalde de eindstand op 6-2. In een stelling met verzwakte koningsstellingen voor beide partijen was ik er niet geheel gerust op maar Lex is minder bescheiden dan de meeste van zijn teamgenoten en beweerde de hele partij voordeel te hebben gehad. Maar het bleek geen opschepperij, want hij maakte zijn visie op de stelling volledig waar en won overtuigend.

Harry van der Peet - Peter Roggeveen 0-1
René Schulenberg - Frans Rappange 1-0
Bart de Valk - Jaron Rosegg 1-0
Lex van Aalderen - René Kanninga 1-0
Marco Boekhout - Machiel Moes 0-1
Patrick van den Oord - Arjen Springorum 1-0
Jan van Dorsselaer - Jacob Wiersma 1-0
Bob Crezee - Ahmet Bozkurt 1-0

Reacties(1)


Patrick van den Oord10-2-2017, 15:48

Bedankt Harry voor de wedstrijdleiding en je verslag. Was me niet bewust dat we bedeesd achter het bord zaten. Misschien had het iets te maken met dreigende degradatiespook...


Stemmen:0
 

Aantal waarderingen:0