Tesselschade

Max Merbis | |   HWP N1 |   7 reacties

In 1593 leed de vloot van een Amsterdamse reder forse averij op voor de kust van Texel. Als blijvende herinnering noemde hij zijn dochter Maria Tesselschade Roemersdochter. Nu mijn voormalige werkgever de opleiding Nederlandse literatuur bij het oud vuil heeft gezet, mag ik hier wel vermelden dat de jongedame zou uitgroeien tot een niet onverdienstelijk dichter, die respect en instemming van tijdgenoten Hooft en Huygens genoot, toch ook geen koekenbakkers op dit terrein. Ruim 400 jaar later, is het Texels land nog steeds verraderlijk, ook al beperkt het zich in dit geval tot puntverlies.

Het begon allemaal zo mooi. We namen een boot eerder, genoten van een ontluikend zonnetje op het strand, Indra nam een frisse duik, en we hadden een gezamenlijke teamprep in Paal 9, een van mijn favoriete strandpaviljoens op Texel. Toegegeven, dit is een weinig onderscheidend criterium want bijna alle paviljoens van Texel vallen in deze categorie, maar goed, ik ben dan ook met een Texelse getrouwd en het was ook nog onze trouwdag.


Teamprep in Paal 9

Ook de après-échecs (na het teloorgaan van de opleiding Frans is deze woordspeling en subtiele verwijzing naar de titel binnenkort ook parels voor de zwijnen) was prima voor elkaar. In de Twaalf Balcken werd het Texels lam wel geslacht en geconsumeerd. Achter de borden in de speelzaal bleken de Texelse schapen heel wat taaier.

Aan de topborden was weinig aan de hand. Collin en Indra speelden tegen invallers, die de partij nog wel heel fatsoenlijk opzetten, maar toen ze echt moesten gaan schaken ging het al snel mis. Al vroeg klonk bij Indra weer de bekende kreet van onthutsing toen onvrijwillig materiaal in het doosje ging; bij Collin werd er stilletjes een stuk gedoneerd.

René bereikte met wit minder dan niks uit de opening, waar hij bepaald ongelukkig over was omdat het wel een van de hoofdvarianten van zijn repertoire was. Met degelijk spel hield hij de schade beperkt: een halfje dus. Na september heeft hij alle tijd om dit gat, samen met vele andere, te dichten.

Ik kwam na zetverwisseling in een soort Franse stelling terecht. Deze opening heb ik al in 1969 afgezworen omdat ik steeds in posities terecht kwam met een vastgeroeste loper op c8. Uit compensatiedrift bracht ik daarom nu maar een paard buiten de keten, zie diagram, maar het staat los, aan de rand, en daar word ik toch altijd wat zenuwachtig van.


Stelling na 10 …Ph5

Toch bleek later dat deze stelling al op het allerhoogste niveau is uitgetest, met name door Kamsky (met wit) en Nakamura, met zwart zelfs tegen superelite GMS als Grischuk en Kramnik. Bijna altijd werd het remise, meestal na bloedstollende avonturen. Mijn partij bewoog zich op heel ander peil. Het damevleugelspel kwam niet van de grond, ik zag allerlei matvarianten opdoemen, panikeerde met f5, en werd er netjes afgezet.

Harry had een klein maar aardig plusje vanuit de opening, maar wist hier niet voldoende mee te doen. Toen de partij dreigde te kantelen, wikkelde hij bewust af naar remise. Omdat onze invaller Allard gedegen en thematisch het punt naar zich toe trok, hadden we al vier punten binnen, en moesten Peter en/of Enno het nog afmaken.

Peter maakte een vingerfout in de opening, stond in een scherpe Siciliaan met z’n koning in het midden, op e7 nog wel, en kon alleen maar afwachten of wit met het paard of de loper op b5 zou offeren. De klap bleef uit en er kwam een eindspel op het bord, waarin wit een meerderheid op de damevleugel had en zwart aan de andere kant van het bord, maar wel met een dubbelpion op de e-lijn. Een structureel nadeel dus, dat Peter compenseerde door wat betere activiteit, zoals een mooi paard op f4. Daarna waren zijn taxaties niet al te best, want het paard werd geruild en de aanval op de koningsvleugel, nota bene, leverde wit een vrijpion op, waarna hij met een elegant stukoffer de partij kon beslissen.

Dan moest Enno het maar doen. In een moderne variant van het Schots kwam al snel negen zetten theorie op het bord. Daarna wist zwart het niet meer en produceerde twee ‘halve zetten’. De gevolgen waren ernstig, althans hadden dat moeten zijn. Enno had de winnende variant al gezien maar meende eerst nog een pionnetje te kunnen ruilen om daarna ….  Maar er kwam geen daarna. Zwart sloeg niet terug, verbeterde eerst zijn stelling, en overleefde. In het middenspel bij opkomende  tijdnood counterde hij zo maar gemeen, won zijn pion terug, en joeg Enno’s koning het vrije veld in. In hevige tijdnood ging het ook nog mis; belaagd door loperpaar en toren, offreerde Enno een volle toren en gaf op.

Tja, het kan verkeren, vond een andere rijmelaar uit de Gouden Eeuw, die ooit nog eens een oogje heeft gehad op onze Tesselschade. Grappig genoeg heeft deze uitslag geen gevolgen voor de laatste en beslissende wedstrijd tegen de Waagtoren (19 maart). Zij moeten nog steeds winnen om kampioen te worden. Ook als de opgelegde straf van een matchpunt wordt bekrachtigd (Waagtoren heeft hoger beroep aangetekend), verandert er niets. Maar dit is slechts de feitelijkheid. Het zelfvertrouwen heeft wel een deukje opgelopen.    

Gedetailleerde uitslagen

02-03-2019En Passant N1 - HWP Haarlem N14 - 4
18570430 Jon van Dorsten 1576 - 7293605 Collin Boelhouwer 21550-1
27145039 Co van Heerwaarden 1480 - 6779586 Indra Polak 21440-1
37280889 Rienk Sijbesma 2087 - 7440774 Rene Duchêne 2131½-½
48112500 Jan Willem Duijzer 2031 - 8113776 Max Merbis 21301-0
58496213 Joop Rommets 1947 - 6256888 Harry Lips 2031½-½
66244502 Jaap Dros 1880 - 6055533 Peter Beerens 20411-0
77698317 Gerard Postma 1718 - 8537078 Enno Noordhoff 20271-0
87842340 Dick van Barneveld 1757 - 6068513 Allard Ligteringen 18750-1
  1809  2066 

Reacties (7)


Dirk
7 maart 2019, 10.56

Prachtig verslag en mooie uitslag! Dit alles te danken aan Postma!

 
5 maart 2019, 21.30

Leuk verslag! Hoewel door nieuwe baan (ook bij mijn oud-werkgever gebeurden rare dingen) en bijhorende verhuizing niet meer beschikbaar blijf ik betrokken bij En Passant. Ik ben het niet echt eens met de beschrijving van Noordhoff-Postma: Feitelijk deed wit met 10.Ld2 de eerste "halve" zet, en volgens mij zijn e7 en b7 geen slechte velden voor zwarte lopers. Stockfish beschouwd het "winnende" 20.Lxg7 dan ook als 0.00 - mits zwart enkele wellicht niet voor de hand liggende zetten vindt (was misschien niet het geval, maar wie weet).

Bij 32...Tb4+ moet zwart niet mat in 14 zien, slechts dat wit mat alleen met behoorlijk materiaalverlies zo lang kan uitstellen (en nooit tijd heeft voor het tussenmat Tc8 wat Gerard per se wilde voorkomen).

Groeten uit München - Carnaval is hier Fasching, en er zijn nog meer verschillen met Noord-Holland (ook qua schaken)

 
Max Merbis
7 maart 2019, 22.54

Hoi Thomas, wat leuk dat ook de ‘Inselschaker’ onze website bezoekt en mijn verslagje apprecieert. De opmerkingen over de partijen zijn natuurlijk niet meer dan een journalistieke momentopname en zeker bij de partij Noordhoff – Postma werd de analyse achteraf danig verstoord door de vreugdedansjes van Jaap Dros en kornuiten. Het was inderdaad de hele partij ongeveer gelijk, tot aan de blunder 32. Kc4. Tijdens de partij vroeg ik me nog af of zwart zich in de Miezes alles kan permitteren. Een theoreticus als Ntirlis vindt bijv. dat zwart, voor gelijk spel, beslist Lb4xc3 en d5 moet spelen, maar ik vind de resulterende stellingen alleen maar interessant voor correspondentiespelers en schakers uit de 2700+-categorie. Hij noemt dat dan ook de Professionele variant, en ik begin nu te begrijpen dat dat ook betekent: niet geschikt voor amateurs. Misschien is de Postma-methode wel een goed en speelbaar alternatief.

 
Arjen
5 maart 2019, 13.01

Mooi verslag.

 
5 maart 2019, 11.52

Mooi verslag!! Helaas miste ik op zet 32. .. Tb4+ met mat in 14 zetten. SIC! Nou ja beetje genant om dat vóóraf aan te kondigen. Achteraf aankondigen...vooruit dan maar.

De partij is op de site van En Passant na te spelen.

 
Paul Tuijp
3 maart 2019, 21.35

Inderdaad een prachtig verslag, ik houd wel van die zijstappen.

En wat een betrokkenheid; schaken op je trouwdag, het moet niet erger worden. Dan zit je met een soort schuldgevoel achter je bord, dat kon niet goed gaan Max. Niettemin gefeliciteerd met jullie jubileum!

 
Richard Fritschy
3 maart 2019, 21.31

De Amsterdamse reder leed zijn verlies in grote stijl en Haarlemse Max ook!

 
Collin
3 maart 2019, 16.08

Zeer fraai verslag dat de pijn enigzins doet verzachten!