Nederlaag HWP N2 tegen Santpoort N1

Willem Mook | |   HWP N2 |   1 reactie

Ondanks de tactische opstelling, die de zelf afwezige Arnaud voor ons heeft uitgedacht, en ondanks de in een fotosessie met onze huisfotograaf Charles gesmede eendracht, slaagt ons tweede er niet in de Santpoorters te verrassen. Hun eerste team heeft op papier een al te groot overwicht over ons tweede. Hier volgt een verslag waarin ik iedere speler iets over zijn eigen partij laat vertellen.

Bord 1
Frank speelt op bord 1 met zwart tegen Daan Haver, bijna 2200 aan ratingpunten. In een Caro Kann, die Frank niet helemaal correct speelt, staat het na een zet of 20 toch ongeveer gelijk. Dan overkomt Frank een ‘bakkesje’. Voor de jeugdige lezers onder ons, een bakkesje is een volledig ongewild stuk of pionoffer, zonder enige compensatie, veroorzaakt door kortstondige schaakblindheid. Het gaat slechts om een enkele pion, maar wel een in de koningsstelling. Genoeg om de partij te doen kantelen. Tegenspartelen helpt niet en Daan heeft al vrij snel de vis op het droge.

Bord 2
Sjoerd heeft het idee prima zetten te doen, maar zijn tegenstander doet simpelweg betere zetten. Sjoerd moet steeds meer concessies doen en ziet op zet 18 niks beter dan een stuk geven voor mogelijke tegenkansen. Hierna probeert hij nog van alles om zijn tegenstander mogelijk te verleiden tot een uitglijder. Maar zoals in de analyse te zien is heeft zijn tegenstander geen enkele fout of blunder gemaakt. Alleen een paar onnauwkeurigheden in het zo snel mogelijk afronden van de partij. 

Bord 3
Kir belandt in een saaie ruilvariant van het Konings Indisch en moet flink wat tijd investeren hoe hij zijn centrumpion het beste kan heroveren. Dat lukt wel maar ten koste van zijn koningsloper en de macht over de d-lijn. Even de partij in de computer gegooid: deze geeft aan dat je niet op het behoud van de pion moet spelen maar de stukken naar mooie velden moet spelen. Tsja. Kir kan nog wel voorkomen dat hij niet via de d-lijn naar binnen loopt, maar zijn tegenstander switcht van de open d-lijn naar de open h-lijn, hetgeen goed voor hem uitpakt. Geen houden aan.

Bord 4
Vanuit een opening waarbij er niets geslagen is kan Ben met wit spelend geen goed plan bedenken voor het middenspel. Martijn lukt dat beter en komt met zijn paard, ondersteund door één van zijn torens, binnen hobbelen op veld b2. Dat wit wat verderop in de partij nog een stuk kan winnen is vermeldenswaard. Dat ziet hij jammerlijk over het hoofd, maar ook in dat geval zou Martijn nog licht in het voordeel zijn geweest vanwege zijn sterke pionnencentrum. Een en ander geeft goed aan dat er op deze dinsdag voor Ben weinig te halen valt.

Bord 5
Cees speelt zo’n partij die je hoopt nooit te spelen en hem doet afvragen wat hij hier vanavond eigenlijk komt doen. Zijn tegenstander – oude rot Jan Burggraaf – speelt simpel om een door Cees vooruitgeschoven paard heen en neemt vervolgens het hele centrum in. Na wat voorzichtig touwgetrek rest Cees niets anders dan over de achterste rij te ijsberen en te wachten op wat gaat komen. En dat eens zo veelbelovende paard staat zo goed als op stal. Jan leunt eens achterover, schuift zijn stukken naar de juiste velden en voert de executie uit via een even fraai als welgemikt schot, lees een ‘paardoffer’ in de koningsstelling.

Bord 6
Jan Seeleman is dit seizoen regelmatig onze gewaardeerde invalkracht. Zelf verklaart voor de wedstrijd dat hij danig uit vorm is en twijfelt of hij veel voor ons kan betekenen. Na een eenvoudige Russische opening komt hij voortreffelijk te staan. Zijn tegenstander moet voortdurend verdedigen en doet dat heel goed. Jan staat echter steeds meer onder tijdsdruk en grijpt in een betere stelling mis. Kort daarvoor krijgt hij nog remise aangeboden en is, volgens eigen zeggen, zo dom om dat niet te accepteren.

Bord 7
Hubrecht, onze  topscorer, speelt geconcentreerd naar de winst. Na een gelijkstaande opening, kabbelt de partij voort richting een rustig middelspel. Rob de Roode heeft zijn koningsstelling wat verzwakt en Hubrecht loert daarop. Hij kan daarnaast een centrumdoorbraak forceren waardoor zijn stukken ook via het centrum binnendringen. Met nog weinig tijd op de klok geeft Rob een stuk weg als gevolg van een aftrekschaak. Hij vindt daarmee de partij gezegend en geeft op.

Bord 8
Willem speelt met wit op bord 8 en voelt zich verplicht een vol punt binnen te halen. Douwe van Rees blijkt echter een taaie en ervaren tegenstander, die hem scherp tegenspel biedt. Was het niet Tigran Petrosjan die met zwart een voorkeur had voor de Tartakower variant van de Caro Kann, die op het bord komt? Niet gemakkelijk lek te schieten. Willem maakt er het beste van en komt een heel eind, maar in het eindspel komt hij er net niet door. Hij slaat desondanks een remiseaanbod af en waagt het erop. Maar als hij ziet aankomen dat zwart in het voordeel komt, stelt hij zijn tegenstander nog net op tijd voor het punt te delen.

Al met al een kansloze onderneming. De laatste ronde koppelt ons aan Schaakclub Westeinder en het zwaard zal beslissen over wie er gaat degraderen … Is de poule met verder alleen N1-teams dan toch een beetje te sterk gebleken voor HWP N2?

HWP N2                     - Santpoort N1                      6½-1½
Frank Homburg        - Daan Haver                         0-1
Sjoerd van Raaij        - Peter de Roode                   0-1
Kir Teo                       - Laurens Gravemaker         0-1
Ben de Jong               - Martijn de Roode               0-1
Cees Visser                - Jan Burggraaf                     0-1
Jan Seeleman             - Menno Schaefer                 0-1
Hubrecht van Brekel - Rob de Roode                     1-0
Willem Mook             - Douwe van Rees                 ½-½   

Reacties (1)


Arnaud Bom
3 maart 2019, 13.41

Bedankt, Willem! Ik kan wel duidelijk zien dat de teamfoto voor de wedstrijd is genomen. ;)