Derde bekert verder

Frank Beverdam | |   NHSB-beker |   0 reacties

Ja.. het staat er echt: het derde bekert verder. Wat is daar nou zo bijzonder aan zou je zeggen. De tegenstander, het tweede van Het Witte Paard Zaanstad, was immers niet al te sterk. Nee, het feit dat het derde nu het hoogste NHSB-team is, dat maakt het bijzonder. Het gaat goed de laatste jaren met HWP. Niet alleen qua ledenaanwas, maar ook de prestaties van de externe teams mogen er zijn. Het eerste is een stabiele tweede klasser KNSB, met misschien wel ambities naar meer, en het tweede maakt dit jaar zijn debuut in de derde klasse. Dus vandaar het derde in de NHSB-beker.

 

De tegenstander zoals gemeld onze naamgenoot uit Zaanstad. Een team dat in de reguliere competitie uitkomt in de derde klasse D en daar ons zevende treft. De Zaanstedelingen hadden er daarom op voorhand ook weinig vertrouwen in.  
Dat werd er niet beter op toen na een klein kwartier de eerste nul aangetekend kon worden. Schrijver dezes kwam net aanzetten met een vol blad koffie voor de gasten, toen hij de tegenstander van Cees Visser zijn monarch zag omleggen. Een vlugge blik op het notatieformulier leerde dat er net 10 zetten gespeeld waren. 1-0 voor ons dus.

Alleen zo makkelijk als het Cees verging, zo moeizaam verliep het bij de rest. Allard Ligteringen kwam in een zeer verdacht D+T eindspel met gelijk aantal pionnen terecht. Dat wordt keepen voor remise dacht ik bij de schaarse blikken die op het bord van mijn buurman wierp. Zo ver kwam het niet. Bij de volgende blik (eigenlijk blikken, want ik geloofde mijn ogen niet) ontbrak er in ene een witte toren. Verder ook geen witte pionnen die op promoveren stonden, dus was er maar een conclusie mogelijk. Wit moest een bok geschoten hebben. Maar ook die punen tellen. 2-0 dus.

Buurman rechts, Willem Mook, was met de zwarte stukken wat naar achteren gedrongen. Maar schijnbaar stond hij toch iets beter, want zijn tegenstander de ervaren Rot, Jan, aarzelde ondanks de 2-0 achterstand niet en pakte het halfje en de uitschakeling. Willem bevestigde achteraf dat hij inderdaad beter stond.

Tenslotte ondergetekende. Een moeizame partij inderdaad met wissselende kansen. De beste waren echter voor tegenstander Andre Meester. Hij verzuimde deze te benutten en toen een eeuwig schaak onafwendbaar was, werd de vrede snel getekend.

Een 3-1 overwinning dus en een plek in de eerste ronde. Ja,ja... het betrof maar een voorronde.

 

HWP Haarlem

Het Witte Paard Zaanstad

3-1

Willem Mook (1909)

Jan Rot (1893)

½ - ½

Frank Beverdam (1857)

Andre Meester (1835)

½ - ½

Allard Ligteringen (1849)

Roland van Soest (1745)

1-0

Cees Visser (1843)

Robin Mandersloot

1-0

Reacties (0)

Er zijn geen reacties.