Het tweede kampioenskandidaat af

Enno Noordhoff | |   2 reacties

Na de thuisoverwinning in de eerste ronde schreef Hubrecht een positief stuk over de kampioenskansen van het tweede KNSB-team. Nu, twee ronden en evenveel nederlagen verder, kunnen we constateren dat het kampioenschap er helaas niet in zit. Was de nederlaag in ronde twee tegen ASC Alphen nog onnodig te noemen, afgelopen zaterdag werd het een terechte nipte nederlaag tegen Caïssa 3.

Max was onze teamleider in Hotel Raecks en dat liep allemaal heel soepel. Jammer alleen dat dit niet tot een overwinning of gelijk spel heeft geleid. Het gemis van Jan Boekelman, verblijvend in Umbrië, aan bord 1 deed zich dus zwaar gelden.

We kregen ongeveer wat we verdienden: Rob verspeelde een halfje tegen good old Günther Ballon en Harry kreeg een halfje cadeau in verloren stelling. Hubrecht verknalde de opening, maar toen het op schaken aankwam was hij paraat. Uiteindelijk werd beslissend dat een zwaar balende Allard zijn partij verloor, terwijl hij ergens op +3 heeft gestaan. Dan slaap je niet lekker als het team met 4,5-3,5 verliest. En vooral omdat Allard in de KNSB vrijwel nooit verliest.

Aan bord 1 had Rob Mulder zich goed voorbereid op Günther Ballon en dat kan ook goed: Günther speelt al zijn hele schaakleven (55 jaar?) dezelfde openingen en zetten. En Peters partijenbak bevat honderden partijen van hem. Maar het lastige is wel dat hij zo oerdegelijk is. Toen Rob de indruk kreeg dat hij gemakkelijk gelijk spel had gekregen, zette hij dat niet om in een remiseaanbod, maar jutte zichzelf op om voor de winst te gaan. En dat in gelijke stelling!

Ballon - Mulder na 27.Lxe5

In de interne is het geen probleem hier proberen te winnen, maar tegen Ballon moet je verstandig zijn en remise aanbieden. Maar Rob dacht een sterkere meerderheid op de damevleugel te hebben. Dat klopt wel, maar er is een belangrijker factor: 27 .. Lf6?! Niet goed maar nog niet rampzalig. 28 Lxf6 Dxe2?? 29 Kxe2 gf6

 

Als Rob deze stelling goed had kunnen visualiseren vanuit het eerste diagram, zou hij er niet op in gegaan zijn, want de meerderheid van zwart is alleen maar kwetsbaar, omdat ('belangrijker factor') wits koningspositie veel beter is, zodat zwart gebonden is aan handen en voeten. Om te winnen hoefde wit na 30 Ke3 Kf7 31 Ke4 Ke6 32 g4 a5?! alleen maar 33 b3! te bedenken, maar dat is geen probleem voor de oude rot.

Aan bord 2 leek Peter een mooie fruitige overwinning te boeken met pittig aanvalsspel, maar het was allemaal vrij bekend en echt voordeel zat er niet in. Peter koos voor een zijvariant, omdat de hoofdvariant 'helemaal uitgekauwd is door correspondentieschakers:

Beerens - Bottema na 17...Lxf5

Zwarts laatste zet is een nieuwtje en Peter had weinig tijd nodig om tot een kwaliteitsoffer te besluiten: 18 Txf5?! De machines geven de voorkeur aan 18 Txb7 met gelijke stelling. 18 .. gf5 Gek genoeg geven de machines licht de voorkeur aan zwart.19 Dh6 c4! 20 Lg5 Het ziet er spectaculair uit en ik telde het punt al (want ik zat ernaast), maar Martin verdedigde zich prima en de aanwezigheid van lopers van de ongelijk gekleurde velden maakte remise aannemelijk.

Aan bord 3 zat uw verslaggever en die keek nogal op tegen een partij met zwart tegen een speler met 100 elopunten meer. Maar het werd één van de heerlijkste schaakmiddagen van de laatste tijd. Wit speelde ambitieloos op, ja waarop eigenlijk? Hij kreeg in elk geval de wat mindere stelling, maar er was een positionele mispeer nodig om groot voordeel te krijgen.

Salomons - Noordhoff na 13...0-0

Ik rokeerde kort, maar de lange rokade was duidelijk sterker, omdat zwarts ontwikkelingsvoorsprong dan nog groter is. Rik speelde nu 14 Tad1 Tad8 15 d4?! en dacht zijn stelling daarmee te bevrijden, zoals vaker in het Siciliaans. Laat ik eerst citeren wat Christofoor Baljon van deze stelling vond toen ik deze aan hem voorlegde:
'Een soort omgekeerde Maroczy. Natuurlijk vindt de machine dit een plusje voor zwart (meer ruimte) en misschien is dat objectief wel waar, maar het kan ook heel anders aflopen. Ik zou beginnen met d3 en Pd2, en dan misschien Pd2-e4-c3/g3, of Pd2-c4, of Le2-f3, of soms zelfs f2-f4. De kracht van de witte stelling is de loper op b2, daarom is wat hij nu speelt (Td1 + d2-d4) heel slecht.'
Wit was verbaasd hoe zwart de centrumopstoot bestreed, terwijl ik er amper over hoefde na te denken: 15 .. cd4 16 ed4 e4 17 Pd2 f5:

 

Zo veel kan er veranderen in slechts enkele zetten. Wits zwartveldige loper is brandhout, de d-pion uiterst zwak en de zwarte meerderheid op de koningsvleugel is zeer mobiel. Twaalf zetten later was zwarts voordeel immens en op zet 42 gaf wit op. Zo lust ik er nog wel een paar…

Buurman Harry, links van mij, vocht een zwaar theoretisch gevecht uit. Harry kent die variant binnen HWP als geen ander, maar zijn tegenstander was ook niet voor de poes. Een hoogstaand theoretisch duel, maar schaakinhoudelijk ging er veel mis. Met als hoogtepunt/dieptepunt de remise in de eindstelling waarin Stef van Haaren eenvoudig gewonnen staat:

Lips - Van Haaren na 49.Pg8+ (eindstelling)

Er zijn al heel wat zettenherhalingen geweest, vooral wits paard ging heen en weer en weer heen en weer. Zwart zat er blijkbaar helemaal doorheen, terwijl de overwinning voor Caïssa 4 nog helemaal niet zeker was. Na 49 .. Kf5 is niet te zien hoe wit zich moet redden. De machines melden -2,5 tot -5.

Op bord 5 kreeg Ben de Jong als altijd weer een onoverzichtelijke puinhoop op het bord. Hoe weet hij zijn pionnenstellingen toch steeds maar weer te verruïneren? Al moet gezegd dat Van Ommeren ook vrolijk mee rommelde. Kijk nou toch eens:

Van Ommeren - De Jong na 17.bxc3

Wat een rotzooi, maar zie wat Ben in 15 zetten voor elkaar krijgt:

Van Ommeren - De Jong na 33.Ke3

Geen rommelwerk meer, maar een kunstwerk. Zwart wint vrijwel zeker als hij in plaats van 33 .. Le6?! het voor de hand liggende 33 .. Td8 34 Tfd1 Tc2 35 Tac1 Tdxd2 36 Txd2 Txc1 37 Txa2 Txc3+ 38 Kd4 Pa4 had gespeeld. Nadat Ben deze kans liet lopen stond hij nog steeds goed tot gewonnen, maar hij raakte zo de kluts kwijt dat hij uiteindelijk blij was met remise in nog steeds iets betere stelling.

Aan bord 6 speelde Hubecht een lekker aanvalspartijtje tegen Olaf Ephraim. De opening verknalde Hubrecht totaal (even een boekje lenen?), maar daarna kwam zijn ware PSV-vechtershart tot leven. Alsof Malen en Bergwijn aan het schaken waren geslagen.
Zo slecht stond het na de opening:

Van den Brekel - Ephraim na 12.Kb1

Als zwart hier of later op c3 had geruild had wit geen leuk leven meer gehad, maar Olaf liet die ruil achterwege (hij ruilde zijn loper na veel tempoverlies tegen wits loper) en toen kon Hubrecht zich uitleven. Zijn aanval kwam op gang en had prachtig bekroond kunnen worden:

Van den Brekel - Ephraim na 32...Lb7??

Zwart doet steeds heel begrijpelijke zetten, maar is geleidelijk in het nadeel gekomen. Beide spelers overzagen hier een duivelse wending en dat is ze niet kwalijk te nemen, geniet mee: 33 Pe7+!! Dxe7 34 h6 Om deze zet draait het steeds. 34 .. Df6 35 Dh7+!! Kf7 36 hg7 Pxg7 37 Th6 en zwart moet zijn dame geven voor te weinig materiaal.
Geen schande dat je dit mist.

Dit was dus een meevaller voor ons, maar daarmee was de koek wel op. Theo was als eerste klaar, leek een prettige stelling te hebben, maar bij informatie na afloop bleek hij verloren te hebben. Zetjes en dus plaatjes ontbreken.

Uiteindelijk aan bord 8 het Allard-drama. In zijn eigen woorden:
'Ik raakte vlak voor de tijdcontrole het overzicht kwijt en liet onnodig mijn toren insluiten. Ik ging zelfs op zet 40 bijna door mijn vlag. Ik zag nog net op tijd dat ik slechts 16 seconden over had. Rond zet 35 had ik groot voordeel (+3). Ik kon de stelling versimpelen door de zwartveldige lopers te ruilen en dan was het volledig uit geweest. Vlak na de tijdcontrole probeerde ik in gelijke stand nog voordeel aan te tonen maar ik blunderde snel alles weg. Erg jammer, ik was met een erg goede partij bezig, maar mijn tegenstander knokte hard terug. Dan verliest het team ook nog nipt, erger kan het niet worden.'

Hier het fatale moment in Allards partij:

Ligteringen - Visser na 35...c5

Hier had wit met 36 Lc7 zijn mooi opgezette partij kunnen bekronen. Maar Allard speelde 36 Lxc5, waarna hij ook veel beter tot gewonnen staat maar wel met meer tegenspel voor (niet onze) Cees Visser. Maar in de hectische tijdnoodfase ontvielen hem nog enkele mindere zetten met als gevolg een onoverzichtelijke stelling die verloren ging.

Nipt verliezen, dat is de waarheid. We hebben twee keer achter elkaar verloren en moeten onze kampioensaspiraties inruilen voor degradatieperikelen. De volgende ronde (vier) moeten we tegen Waagtoren 2 in De Kop van NH. Qua elorating gemiddeld ongeveer gelijk aan ons, maar voorlopig hebben ze een matchpunt meer. En ze wonnen van Caïssa 3. Dat wordt dus knokken op 14 december.

Reacties (2)


Enno Noordhoff
3 december 2019, 12.01

Ja Willem, dat was mij ook opgevallen en ik heb het ook gemeld. Maar er is niets mee gedaan.

 
Willem de Ruig
1 december 2019, 13.28

Na een snelle overwinning bij het Kennemer Open dacht ik naar het 2e en 3e te gaan kijken. Volgens het programma speelden ze in het Carlton Square hotel!!! Daar aangekomen wisten ze van niets! Jammer en balen dus