HWP 1 verlaat degradatiezone na knappe zege op Max Euwe 1

Max Merbis | |   HWP KNSB 1 |   2 reacties

Het wordt nu buigen of barsten voor het eerste. Met nog slechts vier wedstrijden te gaan, kan er realistisch gesproken nog drie keer voor de winst worden gegaan, met slechts een theoretische kans tegen de ongenaakbare koploper Groningen. De eerste kans was dus tegen Max Euwe 1, met als basis de goede herinnering van vorig jaar, toen we in Enschede kampioen werden. Weliswaar door het tweede team te verslaan, maar toch.

We begonnen de wedstrijd goed, heel goed zelfs. Indra heeft nog niet veel laten zien dit seizoen, maar kan natuurlijk wel degelijk vlammen, ook met zwart aan een topbord. Hij kreeg al snel een prettige stelling tegen de rustig uitgevoerde c3-Siciliaan van zijn tegenstander, die wel degelijk wilde winnen, en daarbij teveel  naar eigen kansen keek. Indra kreeg twee niet te missen kansen en benutte de tweede, en dat was meteen de sterkste en direct uit.

Max kreeg een Tromp tegen, en besloot deze maar eens solide aan te pakken. Zo solide dat hij een klein tactisch grapje overzag dat meteen alle openingsproblemen zou oplossen. Nu moest hij nog even werken, en een paar secure zetten vinden. Zetherhaling leek hem een goed en logisch einde, ook gezien de stand op de andere borden.

Dat zag er inderdaad goed uit, maar eerst werd er nog gelijk gemaakt. René speelde met wit aan het eerste bord een krankzinnige partij tegen de sterke Frank Kroeze. Na een zet of zes kon René al remise maken, maar daarvoor reis je natuurlijk niet een kleine 400 km. René vervolgde in stijl en sloeg op zet tien met zijn dame de toren op h8, ook al was niet helemaal duidelijk hoe de terugtocht kon worden georganiseerd. Wel duidelijk was dat zwart fantastische compensatie had: de witte damevleugel stond compleet geïmmobiliseerd en de koning op de tocht. Uiteindelijk kon wit de dame bevrijden, maar zijn koning werd uitgerookt, over het bord geschopt en op g6 matgezet.

Daarna ging het hard. Juan had zwart, speelde mooi principieel in het centrum, en had de hele partij een prettig overwicht. Dat is knap. Met een kleine combinatie elimineerde, nee vernietigde, hij de witte koningsstelling en gaf mat.

Ook Jaap speelde scherp en sterk, in een soort verbeterde Bosboom (dwz al snel g4, maar dan wel gedekt). Voor initiatief offerde hij een stuk tegen wat pionnen, en dat betaalde zich al snel uit. Pieter speelde de opening wat nonchalant, stond een loperoffer (eigenlijk ruil) toe op f7, waardoor zijn koning op de tocht bleef staan. Een boel reparatiewerk was nodig, tot in het eindspel. Toen kon hij wat zwakke pionnetjes opruimen en het simpel afmaken.

Bart was weer helemaal in control. Hij overklaste zijn tegenstander in de opening, en speelde het daarna solide uit. Volgens Bart had het allemaal veel sneller en krachtiger gekund en gemoeten, maar wie maalt daarom als je hiermee keurig de 5½ punt volmaakt.

Er waren natuurlijk ook een paar minpuntjes. Harry speelde een mooie en risicovolle Siciliaanse partij, net als vroeger, maar vond in tijdnood en uiterst complexe stelling geen mat. Toen de klap uitbleef, counterde zijn tegenstander hard en meedogenloos. Zoiets overkwam ook Jan Willem. Hij onderschatte de kracht van de witte activiteit, gebaseerd op een mooie loper die dwars door zijn stelling heen scheen. Toen de zware stukken zich ermee gingen bemoeien, was er geen houwen meer aan.

Collin mocht het zesde punt volmaken. Meteen in de opening werd hij al opgeschrikt door 5...Pxe4, in een hoogst normale Schotse stelling die al zeker 10000 keer is voorgekomen. Zwart bleef zomaar een pion voor, maar wit had wat druk, ook al oogde het allemaal tamelijk subtiel. Uiteindelijk, na een zet of vijfendertig, won wit de pion terug en bleef daarbij mooi staan. Beide spelers overzagen nog een gemeen grapje - daar kwam Collin goed weg - maar daarna ontstond een dynamisch evenwicht en dus remise.

Een uitstekende prestatie van het eerste, die in alle rust ergens diep in het Twentse platteland (Usselo, voor de kenners) passend werd gevierd. Minstens nog een keer zo'n prestatie neerzetten is minimaal nodig, en wellicht zelfs twee keer.

Uitslagen van SG Max Euwe 1 tegen HWP Haarlem 1
1. Frank Kroeze (2368) – René Duchêne (2118) 1-0
2. Kambiz Sekandar (2175)– Indra Polak (2105) 0-1
3. Bart Konijn (2293) – Jaap de Jager (2408) 0-1
4. Dinant Postma (2159) – Juan de Roda Husman (2217) 0-1
5. Henk Bernink (2136) – Bart Gijswijt (2312) 0-1
6. Paul Bierenbroodspot (2106) – Pieter de Jager (2084) 0-1
7. Peter Bolwerk (2213) – Harry Lips (2018) 1-0
8. Christian Scho (2097)– Max Merbis (2176) ½-½
9. Achim Buendgen (2140) – Collin Boelhouwer (2045) ½-½
10. Alexander Baisakow (2120) – Jan-Willem van Prooijen (2144) 1-0

Reacties (2)


14 februari 2016, 17.13

'Uiteindelijk kon wit de dame bevrijden, maar zijn koning werd uitgerookt, over het bord geschopt en op g6 matgezet...' Dat klinkt als iets ter lering en vermake! Bestaat er kans dat we de partijen nog kunnen naspelen?

 
14 februari 2016, 10.24

Onder de bezielende leiding van Max wordt wel gewonnen. Petje af! En dank ook voor de snelle verslaglegging. Ik twijfel of ik nu wel mee moet gaan naar Groningen!