HWP I kampioen!

Paul Tuijp | |   HWP KNSB 1 |   8 reacties

Het moest uit de tenen komen, maar het is gelukt: we promoveren voor het eerst in de historie naar de 1e klasse van de KNSB.

(Theo Reitsma: "Ja, dit is een goed stel, hoor!")

We konden op nagenoeg volle oorlogssterkte aantreden in 't Ni-je Terphoes in het verre Enschedé. En we kenden de uitgangspositie. Er moest gewonnen worden, want de nummers 1 en 3, die tegen elkaar speelden, hadden even veel matchpunten. Er was al contact gelegd, we zouden de verrichtingen van de concurrentie kunnen volgen.

Voor onze tegenstander Max Euwe stond er behalve de eer niets meer op het spel, maar het siert ze dat ze ondanks de nodige invallers een stevig team op de been brachten. Zij speelden onbevangen, bij ons was er toch de nodige spanning voelbaar.

Ook bij Max. Al eerder naar Enschedé afgereisd om familie te bezoeken. Hij verscheen dus wel fris aan het bord. Max behandelde de opening en het middenspel beter dan zijn tegenstander. Max neemt je mee in zijn belevenissen. Met 6½ uit 8 is hij de topscorer van HWP 1.

Mijn tegenstander speelde een Wolga en keek na 15 zetten (en vooral ook in de analyse achteraf) als een oorwurm naar zijn stelling. De obligate bezetting van a- en b-lijn door de zware stukken was voltooid, en wit was begonnen om met kleine zetjes zijn stelling op te knappen, maar waar bleef nou het actieve tegenspel zo typisch voor dit gambiet? Hij besloot dat dan maar een centrumactie nodig was en voerde dit plan, dat moet gezegd worden, met ijzeren consequentie uit. Maar daarmee was het nog niet goed. Na eerst Lg7xc3? en toen ook nog 22.. f5 was zijn stelling rijp voor tactische middelen.

Er volgde nog 23. exf5 exf5 24. Pxf5! Tf8 25. De3! gxf5 26. De7+ Kg6 27. Dg7+ Kh5 28. h3!

Natuurlijk slaat wit niet het paard op e7, maar dwingt mat af, ingeleid door g4. Zwart gaf het op.

Daarna haperde de machine. Niels kwam slecht uit de opening en kwam die problemen niet meer te boven. Bij Rob leek de opening nog volgens plan te gaan, maar zag daarna naar eigen zeggen niets meer en kwam steeds slechter te staan. Onrepareerbaar slecht zo bleek. Jan-Willem was ook al niet op z'n best in de opening maar had nog spel. Bij Pieter was toen ook al iets misgegaan. Van kansrijk naar beroerd ongeveer. En Indra bracht een thematisch pionoffer, maar de compensatie was voor mij in ieder geval niet duidelijk.

De lichtpunten waren bord 1 en 2. Jaap, omdat het Jaap is en met aanvalskansen op de koning en Bart had met zwart Mariska Bertholee volledig overspeeld vanuit de opening.

De 2-1 achterstand werd nog vrij snel omgebogen in een voorsprong. Jaap maakte zijn faam weer waar en incasseerde voor de 5e keer (5 uit 5) dit seizoen de felicitaties van zijn tegenstander. De mooie stelling was omgebogen in een gewonnen stelling met kwaliteit en pion meer. Geen houden aan. Een plezierige verrassing was de snelle ineenstorting van de tegenstander van Indra. Met consequente druk van een vrijpion werd het zijn tegenstander te machtig.

Maar toch was de buit nog lang niet binnen. Bart stond objectief gewonnen, maar de WFM trok in tijdnood alle registers met trucs open. Dat leidde nog tot succes ook en ze zette Bart pardoes mat. Vooral voor Bart een koude douche, maar de zo vurig gehoopte overwinning was daarmee ver weg.

Inmiddels was duidelijk dat de grootste concurrent Meppel niet meer ging winnen, waarmee wij met elke overwinning kampioen zouden zijn.

Dat zette Jan-Willem op het goede spoor. De opening had hij dan verloren, in het middenspel bleek hij sterker en met een niet al te moeilijke maar wel prettige combi kon hij beslissend voordeel pakken. Alles kwam nu op Pieter aan. Hij was inmiddels in een eindspel met dames en een loper van gelijke kleur beland. En met een pion in de min. Een duivels karwei om remise te houden.

De toeschouwers rond zijn bord benamen hem elk zicht en ontnamen de spelers  misschien ook wel voldoende zuurstof. Op een voor Pieter gunstig moment kon hij dames ruilen en kon hij ook de vijandelijke koning weghouden van de pluspion. Remise! Onder luide toejuichingen ging hij op de schouders. Kampioen!

Op naar de eerste klasse. Een nieuwe belevenis. Voor het eerst met een tiental spelen.

Na de traditionele rijsttafel eindigden we heel toepasselijk bij café de Lift aan de Grote Markt. Daar werd al druk gespeculeerd over toekomstige versterkingen. Maar voorlopig genieten we nog even van dit historische moment!

Persoonlijke uitslagen:
Raoul van de Oudeweetering (2117) - FM Jaap de Jager (2396)   0 - 1
WFM Mariska Bertholee (2203) - FM Bart Gijswijt (2311)   1 - 0
Thomas van Veelen (1942) - Indra Polak (2110)   0 - 1
Laurens Snuverink (2015) - Jan-Willem van Prooijen (2121)   0 - 1
André Langendijk (2040) - Max Merbis (2116)   0 - 1
Gerrit Jan te Bokkel (1977) - Rob Mulder (2083)   1 - 0
Sjoerd van Willigen (1987) - Pieter de Jager (2062)   ½ - ½
Maarten Vinke (2033) - Niels Bos (1987)   1 - 0

Reacties (8)


Pepijn Steenbergen
29 april 2015, 9.54

Proficiat mannen, een lang gekoesterde ambitie vervuld!

 
27 april 2015, 7.30

Heel mooi gedaan, en eerlijk gezegd eigenlijk toch wel een beetje onverwachts.

Ik ben heel benieuwd of er inderdaad versterking gevonden gaat worden, hetzij binnen, hetzij buiten de vereniging. Het tweede mag hier natuurlijk niet voor leeggeplunderd worden!

 
26 april 2015, 21.02

@ Marius We zijn geen platvloerse voetballers, dus we laten ons lokaal in de Soos toezingen.

@ Pieter Gelet op het gebruik van de term verassing, denk ik dat het toch om zelfdestructie gaat. Maar het ochtendgevoel was toch niet juist, je maakte uiteindelijk toch het verschil

 
Pieter de Jager
26 april 2015, 15.13

Bizarre schaakdag...

Het gevoel dat het die dag niet van mij moest komen begon al bij het opstaan.

Dat sentiment wist ik vervolgens goed vorm te geven middels menig matige schaakzet.

De ellende die ik over mezelf afriep met mijn vijftiende zet (terwijl ik het vervolg allang gezien had) kan in dat kader enkel wijzen op een hang naar zelfdestructie en/of verminderde toerekeningsvatbaarheid.

 

Vol g

 
Indra Polak
26 april 2015, 10.56

En wat was het spannend! Want bij de stand 3-2 in ons voordeel verloor Bart in een bloedstollende tijdnoodsfase een veelbelovende stelling en aan de resterende borden zaten Jan-Willem en Pieter. Jan-Willem had net een stuk buit gemaakt dus dat punt telde ik al, maar Pieter stond een gezonde pion achter in een D+L eindspel. Onberispelijk bleef de man staan (of zitten) en verhinderde door fijne pointes de opmars van de vrijpion. Toen die opmars niet meer te stoppen was, vluchtte Pieter in een op het eerste gezicht nog kanslozer gelijke lopers eindspel, maar doordat de koning van de tegenstander te ver stond van de pion dreigde de pion veroverd te worden met een eenvoudige remise. De tegenstander probeerde nog wat met een verboten gezicht, maar zette hierbij al zijn pionnen op de verkeerde kleur zodat zijn koning eigenlijk niet meer weg kon van zijn pionnen en toen vond ik het eigenlijk al een plus-remise :). En wat nog het mooiste was: Pieter zei na de partij niet te weten dat we bij remise kampioen zouden zijn...

 
Ren
26 april 2015, 10.24

Hoera! Wat een prestatie! We zijn trots op onze mannen.

 
Peter Beerens
26 april 2015, 9.51

Van Harte mannen. Een prachtig resultaat dat HWP goed op de kaart zet.

 
26 april 2015, 9.28

Hulde! Wanneer is de rijtoer door de stad + grachtentocht?